Een week geleden ging ik naar Offf By Night. Drie avonden volgepraat door designers en aanverwanten. Er waren biertjes, GinTonic, fancy gestapelde containers, grote schermen met felle beelden en koffie. En de rij voor het betalen van je bonnetjes met bancontact was opmerkelijk langer dan die met cash. Hippe mensen met hippe drankjes in een hippe context. De setting voor OFFF. Een feestelijk weekend voor nieuwsgierige mensen en designliefhebbers.

Smeltende objecten en plasticine

En dat het een feestje voor mijn zintuigen was: Ik heb peren en een rot stuk fruit zien smelten [More and More]. En een surfplank en een basketbal [Serial Cut – voor Diesel]. En konijnen van chocolade [Lernert & Sander – voor KRO television]. En vanille-ijs [nauwkeurig bereid door espressobar Normo – heerlijk: vanille-ijs als smeltende ijsschots in een bekertje iced coffee]. Ik zag veel smelten. Behalve mijn verwondering. Die werd alleen maar groter. En met de verwondering kwam ook de goesting.

Na de eerste avond van Offf by night heb ik zin om in het midden van de nacht met mijn handen in verse plasticine te kneden. Wat je als kind nooit mocht: kleuren mengen. Alle potjes bij elkaar. Blauw met geel. Paars met groen. Zodat ze nooit meer uit elkaar gaan en nadien geen bijpassend dekseltje meer hebben.
Met dank aan Serial Cut, de surrealisten van de 21ste eeuw.

Welcome in shoe district

Naast smeltende objecten en plasticine passeerden ook ontelbaar veel schoenen de revue: Nike, Converse, Nike, Nike, Adidas, Nike, Nike, Nike. Draadje per draadje. Van zool tot veter in elkaar getoverd met innovatieve 3D-programma’s. De technische keynote van Simon Holmedal [Man vs Machine] werd verlicht door Hort, die de avond beëindigde met een dansje en luide basmuziek door de geluidsinstallatie van OFFF liet klinken. Avond twee uitwuiven in stijl.

Overprikkeld

Geluiden, bewegende beelden, boeiende woorden. Overprikkeld. Via linkeroor naar rechteroog en terwijl ook nog iets door mijn rechteroor en linkeroog. En in de maag (ik blijf erbij: dat ijs, hmm). Gelukkig dragen alle sprekers zwarte kleren en gaan ze zachtjes op in de achtergrond. Ik heb er ééntje gezien met een rood t-shirt, maar zijn tussenslides waren ontworpen met net hetzelfde rood dus ook hij ging op in zijn presentatie. Eén met hun werk. Enkel een wit gezichtje en twee witte handen zwevend in de ruimte.

En Rizon Parein die een boertje laat door de microfoon. Het summum van beleefdheid volgens sommige wereldburgers. Een compliment naar de chef. Of gewoon het effect van wat hippe pintjes. Rizon. Die van de neonlights. Ik herinner me nog hoe ik zo’n 4 jaar geleden zijn neon-sign ‘Drive’ op mijn Pinterest-bord ‘Wishlist’ had gepind (ik ben enorme fan van de film (en ja guilty: van Ryan)) en uren heb gegoogled om uit te vissen waar ik het werk kon bestellen. Vorige week, op het podium van Offf buy night kwam ik voor de tweede keer te weten dat het helaas niet bestond. Een digitale leugen. Helaas. Maar een mooie leugen.

En wat een smakelijke afsluiter [Lernert&Sander]. Hop. Vrolijk de nacht in.
Ik ben voldaan, verzadigd. Maar het heeft gesmaakt! Dankjewel Offf by night!

 

 

Meer lezen? Lees onze ervaringen, verwonderingen en ontdekkingen op www.hoi.be/blog.

Back to overview